در حالي كه محققان دانشگاه «سانتاباربارا» در كاليفرنياي آمريكا ، طرح ساخت مارمولك‌هاي مكانيكي را با اهداف نظامي با بودجه‌اي معادل سه ميليون دلار آغاز كرده‌اند، پژوهشگران دانشگاه صنعتي اميركبير از يك سال و نيم پيش از آن با بودجه‌اي بسيار محدود طرح مشابهي را با ايده‌اي كاملا ايراني تا ساخت نمونه‌اي از اين سيستم اجرا كرده‌اند.

دكتر فرشاد برازنده، عضو هيات علمي دانشكده مهندسي مكانيك دانشگاه صنعتي اميركبير و مجري اين طرح درباره ويژگي‌هاي اين سيستم ميكرومكانيكي كه مكانيسم مشابه مارمولك دارد، گفت: اين مارمولك حدود 12 سانتي‌متر طول داشته و با سرعتي حدود يك سانتيمتر در ثانيه حركت مي‌كند و مي‌توان به وسيله سيمي كه به آن متصل مي‌شود آن را هدايت كرد.
وي مورد استفاده عمده اين مارمولك مكانيكي را دسترسي به اماكني عنوان كرد كه انسان به آن دسترسي ندارد و نيز امدادرساني از جمله در هنگام زلزله عنوان و تصريح كرد: ايده اين طرح كاملا ايراني بوده و دانشكده مكانيك دانشگاه صنعتي امير كبير به دنبال ثبت اختراع آن است.
برازنده با اشاره به اين كه ساخت پدهاي چسبنده اين دستگاه دو سال زمان برده است، افزود: در صورت حمايت‌هاي مالي و تجهيزات لازم ،‌اين طرح تاكنون 60 درصد پيشرفت فيزيكي داشته است اما با شرايط موجود بهره‌برداري و اتمام آن به شش سال ديگر زمان نياز دارد.
وي خاطرنشان كرد: خريد دستگاه مورد نياز اين طرح ، 120 ميليون تومان اعتبار نياز داشته اما محققان دانشگاه صنعتي امير كبير با دريافت تنها پنج ميليون تومان توانستند يك گونه ساده‌تر آن را خريداري كنند.
برازنده با ابراز گلايه از عدم تخصيص اعتبار و حمايت‌هاي مالي و تجهيزاتي لازم از طرح‌هاي دانشگاهي، اظهار داشت: صنعت تا زماني كه از به نتيجه رسيدن طرحي اطمينان خاطر كسب نكند در آن سرمايه‌گذاري نمي‌كند و اگر طرحي ، به نتيجه نرسد، محقق بايد ضمن بازپرداخت هزينه‌هاي اوليه صنعت در طرح مورد نظر ، خسارات و هزينه ديركرد آن را نيز بپردازد. در حالي كه بايد فرهنگ احتمال به نتيجه نرسيدن طرح در صنعت جابيفتد.
به گفته وي، در شرايط كنوني از آن‌جا كه محقق خود بايد زمان زيادي را صرف تامين مالي و تجهيزاتي طرح كند، لذا زمان كمتري را مي‌تواند صرف امور علمي و پيشرفت فيزيكي پروژه كند.